Autorami metody NDT-Bobath jest małżeństwo – fizjoterapeutka Berta i neurolog Karel Bobath. Metoda ta to rodzaj fizjoterapii, która jest stosowana zarówno u wcześniaków, niemowląt, jak i dzieci starszych z zaburzeniami neurologicznymi, genetycznymi i ortopedycznymi oraz prezentującymi opóźnienia rozwojowe. Metodę NDT-Bobath dla niemowląt opracowały fizjoterapeutka Mary Quinton i lekarka Elsbeth Koeng na podstawie zasad określonych przez Karela i Bertę Bobath. Doskonalono ją wraz z nowymi osiągnięciami z zakresu medycyny, głównie neurofizjologii, a obecnie stosuje się ją na całym świecie.

Zasady metody NDT- Bobath są jasne i przejrzyste:

  • Normalizacja napięcia mięśni (obniżanie wzmożonego oraz podwyższanie obniżonego)
  • Hamowanie nieprawidłowych odruchów i ruchów
  • Wyzwalanie ruchów i kontrolowanie ich przebiegu wspomaganiami z punktów kluczowych
  • Utrzymanie pełnej ruchomości w stawach
  • Praca nad kontrolą postawy i oraz dążenie do prawidłowych reakcji ruchowych, by później dążyć do ich utrwalania (automatyzacji)
  • Wykorzystanie zdobytych umiejętności ruchowych w codziennych czynnościach

Terapeuta pracując z dzieckiem nie porusza wybranymi kończynami, a całym ciałem dziecka. Ten sposób pracy pozwala dynamicznie aktywizować niemowlę, co daje lepsze efekty pracy. Maluch podczas rehabilitacji metodą Bobath nie powinien płakać, ponieważ metoda ta nie wywołuje bólu, a płacz jedynie minimalizuje skuteczność terapii. Wykwalifikowany fizjoterapeuta odpowiedzialny jest za dobór ćwiczeń oraz przeszkolenie rodziców z zakresu prawidłowej pielęgnacji niemowlęcia oraz stymulacji jego rozwoju.
Jak powiedział Karel Bobath- twórca metody: „My nie uczymy ruchów, lecz umożliwiamy ich wykonanie”. Oznacza to, iż celem metody jest przygotowanie dziecka z zaburzeniami ruchowymi do jak najbardziej samodzielnego funkcjonowania.

Wskazania do terapii NDT-Bobath:

  • uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (Mózgowe Porażenie Dziecięce, przepuklina oponowo- rdzeniowa, wodogłowie, małogłowie),
  • zespoły genetyczne,
  • choroby nerwowo – mięśniowe,
  • opóźnienia w rozwoju prawidłowym,
  • asymetria ułożeniowa,
  • zaburzenia koordynacji psychoruchowej zaburzenia napięcia mięśniowego (podwyższone/obniżone napięcie mięśniowe),
  • dzieci przedwcześnie urodzone,
  • uszkodzenia okołoporodowe,
  • kręcz szyi